Bozgun

Bir bozgundan çıkmışsınız
Eliniz yüzünüz felaket 
Baştan aşağı kıyamet gördükleriniz
Tanıklıklarınız yalandan ibaret

Kör kuyularda Yusufsunuz
İz sürücüsünüz topalsınız
Gözleriniz pek iyi görüyor bir karanlığa yerleşmişsiniz
Siz bir koca çelişkisiniz

Yazarsınız romantik yaftası yemişsiniz
Şairsiniz toplumcu etiketi sırtınızda 
Üzerinizde koca koca yazılar
Siz bir ışıklı reklam panosu olmuşsunuz

Solcusunuz ütopyacı demişler arkanızdan
Kulağınıza geliyor elleriniz titriyormuş
Bir giyim olup çıkarmışsınız sokaklara
Komik bir tipleme olup dönermişsiniz eve

Tüm kentte yayılıyor isminiz
Kentliler ellerini ovuşturarak bekliyor
Önce büyük bir suçlulukla taşıyacakları
Sonra güle oynaya gömecekleri tabutunuzu

07.01.25

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Silah, Bir Ölüm, Bir Keskin Ağrı

Üç el silah ateşlendi gecenin içinde. Düşünceyi kesintiye uğratan ve sonra da akışını değiştiren bu mermiler nereden gelir, nereye gider? Şimdi bir silah, bir ölüm, bir keskin ağrı, bir siyahlık düşünülür oldu. Yine de, öncesinde de düşünüyorduk elbet. Kıyısında köşesinde dolanıyor, eğilip suyunu içiyor, gölgesinde dinleniyorduk. Tüm bu kavramların. Biz yine de ateşlenen silaha suç atacağız, suçlanacağız. Biz eninde sonunda. Suç olacağız. Utancın gölgesinde dinlenirken herkes. Biz gözleri yatırıp ıraklara. Pek uzun zamandır arzuladığımız. Büyülü bitimi BEKLEYECEĞİZ. 11.06.25
Devamı

Anagram

Başını ellerinin arasına almış, odada dolanıyor. Oradan oraya gidiyor, masanın üstündeki sayfaları karıştırıyor, büyük bir sıkıntıyla iç çekip yerine bırakıyor. Ona öyle geliyor ki, odası erimekte.  Saat 6'da, olur anlaştık. Evi bulurum bir şekilde, geleli çok olmadı ya, sen unutuyorsun asıl. Hayır, suçlayıcı konuşmuyordum özür dilerim. Biliyorum, biliyorum. Aramızda duygusal anlamda hiçbir şey olmayacak, defalarca söylemene gerek yok.  Geçen kış yazdığı şiirin yer aldığı bir sayfayı alıyor eline. Hızlıca kelimelere göz gezdiriyor. Midesi bulanıyor. Şiirin nelerden bahsettiğini bilmiyor, gözü salt kelimelerde. Yoldayım evet. Ne? Hayır onu giymedim. Üzgünüm.  Pencere kenarına gidiyor. Cebinden çakmağı çıkarmaya çalışırken yere düşürüyor. Zihni allak bullak sigara yakıyor. Utanç içinde kelimeleri düşünüyor. Yazılarda, öykülerde, şiirlerde gözü dönmüş biçimde kullandığı kelimeler gözünün önünden akıyor. Sorun değil, benim de çok vaktim yok zaten. Ben de seni özledim. Bir sig...
Devamı