Benim Korkaklığım Korkunç İvan'da Yoktur

Ölüm bende sanki hiç somutlanmıyor. Bu sancının şeklini, ışıksızlığını, neye benzediğini gösteremiyorum. Parmağım tam işaret edecek, bir tetiğe basılıyor. Herkes oraya bakıyor. Ben oraya bakıyorum. Bir kurşunun geceyi delip geçtiği yere bakıyoruz. Ses gecenin içinde nasıl da buz gibi, elle tutulur. Şaşıyorum. Bir acının öyle ya da böyle, hiçbir yerinden tutulamayıp hiçbir yere sığmayışına - şaşıyorum. Eylül akşamlarını bir çuvala koyup havasız bırakmak istiyorum. Kendimi bir çuvala koyup havasız - Benim korkaklığım Korkunç İvan'da yoktur, boş verin. Ben yalnız mahvedilmiş bir yaşamın ağrısı ve intihar düşüyle yaşayacağım. Gencecik yaşta öldürmeden kendimi, sararıp solmamı gün günden izleyerek. Bir yanda mücadele var tabii, değil mi ki soylu düşümüz. Parmağımın gösteremediği bir başka görkemli imge. Bana öyle geliyor ki; bu bahsi geçen kızıl imge, hayatla omuz omuza kaş altından bakışılan bir yoldaştır. Bize en suçlu hissettiren / bizi düştüğümüzde kaldıran. Çok sevgili birinin dediği gibi; Marksistim ben, ne kadar Marksist olabilirsem o kadar. Sapımıza kadar umuda bulandık ama hiçbir yerimize yapışmadı değil mi? Ölümün yakamıza yapıştığı kadar - hiçbir şey yapışmadı bize.


08.09.24

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Silah, Bir Ölüm, Bir Keskin Ağrı

Üç el silah ateşlendi gecenin içinde. Düşünceyi kesintiye uğratan ve sonra da akışını değiştiren bu mermiler nereden gelir, nereye gider? Şimdi bir silah, bir ölüm, bir keskin ağrı, bir siyahlık düşünülür oldu. Yine de, öncesinde de düşünüyorduk elbet. Kıyısında köşesinde dolanıyor, eğilip suyunu içiyor, gölgesinde dinleniyorduk. Tüm bu kavramların. Biz yine de ateşlenen silaha suç atacağız, suçlanacağız. Biz eninde sonunda. Suç olacağız. Utancın gölgesinde dinlenirken herkes. Biz gözleri yatırıp ıraklara. Pek uzun zamandır arzuladığımız. Büyülü bitimi BEKLEYECEĞİZ. 11.06.25
Devamı

Bozgun

Bir bozgundan çıkmışsınız Eliniz yüzünüz felaket  Baştan aşağı kıyamet gördükleriniz Tanıklıklarınız yalandan ibaret Kör kuyularda Yusufsunuz İz sürücüsünüz topalsınız Gözleriniz pek iyi görüyor bir karanlığa yerleşmişsiniz Siz bir koca çelişkisiniz Yazarsınız romantik yaftası yemişsiniz Şairsiniz toplumcu etiketi sırtınızda  Üzerinizde koca koca yazılar Siz bir ışıklı reklam panosu olmuşsunuz Solcusunuz ütopyacı demişler arkanızdan Kulağınıza geliyor elleriniz titriyormuş Bir giyim olup çıkarmışsınız sokaklara Komik bir tipleme olup dönermişsiniz eve Tüm kentte yayılıyor isminiz Kentliler ellerini ovuşturarak bekliyor Önce büyük bir suçlulukla taşıyacakları Sonra güle oynaya gömecekleri tabutunuzu 07.01.25
Devamı

Anagram

Başını ellerinin arasına almış, odada dolanıyor. Oradan oraya gidiyor, masanın üstündeki sayfaları karıştırıyor, büyük bir sıkıntıyla iç çekip yerine bırakıyor. Ona öyle geliyor ki, odası erimekte.  Saat 6'da, olur anlaştık. Evi bulurum bir şekilde, geleli çok olmadı ya, sen unutuyorsun asıl. Hayır, suçlayıcı konuşmuyordum özür dilerim. Biliyorum, biliyorum. Aramızda duygusal anlamda hiçbir şey olmayacak, defalarca söylemene gerek yok.  Geçen kış yazdığı şiirin yer aldığı bir sayfayı alıyor eline. Hızlıca kelimelere göz gezdiriyor. Midesi bulanıyor. Şiirin nelerden bahsettiğini bilmiyor, gözü salt kelimelerde. Yoldayım evet. Ne? Hayır onu giymedim. Üzgünüm.  Pencere kenarına gidiyor. Cebinden çakmağı çıkarmaya çalışırken yere düşürüyor. Zihni allak bullak sigara yakıyor. Utanç içinde kelimeleri düşünüyor. Yazılarda, öykülerde, şiirlerde gözü dönmüş biçimde kullandığı kelimeler gözünün önünden akıyor. Sorun değil, benim de çok vaktim yok zaten. Ben de seni özledim. Bir sig...
Devamı