Kurmaca Yas
Bir varoluşun yasını tutuyorum. Elbette bir ölümün yasını tutmaya benzemiyor. Daha kurmacalı, daha düzmece bir mekanizma. Kendisini her geçen gün yineleyen ve yalanlayan bir özlem çarkının içinde doğrulmaya çalışmanın mücadelesi, pek tabii bir yas biçimi hâline gelir. Bunun tek bir rengi yoktur. Kokusu ve sesi, tende dolaşan hain bir eli vardır. Çarpıcı ve yumuşak bir gülümsemesi, ağlanacak bir omzu vardır. Her yanı kuşatan baştan aşağı bir anlayışı, bir odanın içinde yükselen gülüşmesi vardır. Bu yasın zalimliği artık tüm bunların soluk birer an parçasına dönmüş olmalarıdır. Çarkın artık ağır aksak, tek bir tarafın kol gücüyle hâlâ (ne yazık ki!) işliyor olmasıdır. Ne zaman duracaktır bu çark? Ağrıyan bir yürek ile bekleriz. Ta ki önümüzdeki ve ardımızdaki her şeyin önce biçimini bozup sonra da yıkana dek.
23.12.24
Yorumlar
Yorum Gönder