Bir Kara Kehânet

ben gönlümü hep
en ufak ışığın sızdığı
odalara götüreceğim
o odaları sevecek
o odalarda sevişeceğim 
sonra oralardan kaçar gibi çıkacağım
yıkık dökük kirli ışıksız bırakacağım
derli toplu tertemiz aydınlık bırakacağım
ama mutlaka bırakacağım 

doğumumdan bu yana
böyle olmuş bu
bir gün gelirsiniz
bizim dört kişilik odacığımıza
anama sorarsınız
söyler size utanç içinde
"bu kız yaşamında hiç
huzurlu bir uyku uyumadı"
yani bu demek oluyor ki 
ben evvelden beri
ufacık bebekliğimden beri
tarihin beşiğinde sallanırken
kâbusların kucağında büyümüşüm 

benim kederli
masum anam da sanmış ki
bu bebek şimdi böyle huzursuz
ama büyüyünce 
güzelce bir kız olacak
bahtı aydınlık
incecik bir kız olacak 

karaltıların solmasını
tüm ev ahalisi beklemiş
bir yanda duran baba bile 
beklemiş
ben küçücük bir kızken
ölüm gözbebeğimin içinde dururken
ben de beklemişim
herkesle beraber

şimdi
benim namlı kâbus tarihimi
kime sorsanız bilir
yalan söyleyecek değilim 
işte bu yüzden 
bırakın da istediğim kehâneti
istediğim dilde söyleyeyim

13.07.24

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Silah, Bir Ölüm, Bir Keskin Ağrı

Bozgun

Anagram