Uyuyordun

sen bir büyük kovukta uyuyordun
çocuk başları akarken yamacımızdan*
insan toplamı eksilirken tarihin çizgisinde
bir işçi elleri titreyerek sigara yakarken
sen bir yumuşak yatakta uyuyordun
onun külü düşüp de tutuştuğunda 
dünya kavrulurken 
uyuyordun sen hedonist rüyalarının içinde
bir bağırış koptuğunda sokaktan
çocuklar yalın ayak koşarken ışığa 
sen perdeleri çekmiş uyuyordun karanlıkta
kitapların duruyordu ayak ucunda
cigaran tütünün şişelerin duruyordu
kayıtsızlığın bencilliğin aptallığın
duruyordu yerli yerinde
dünya yerinden oynuyordu
sen uyuyordun


* "yıllardır çocuk başları akıyor yamacımızdan" İsmet Özel, 'Evet, İsyan'

06.08.24

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Silah, Bir Ölüm, Bir Keskin Ağrı

Bozgun

Anagram