Yılgın Bir Dost Eli
soluk bir perdenin
sabah alacasında uçuşması
yüreğime serinlik vermeyeli
yüz bin yıl oldu
yılgın bir dost eli
namlunun tam ucunda
ellerimde kaldı
ellerim kan içinde
canım bu bitimsiz uğultuyu
dindirmek için
bir ânlık kalkışma
yetecek bana
o vakit geldiğinde
tüm ölüm kelimeleri
dinecek ve ben
ölüme karışacağım
tıpkı yaşama
tepeden tırnağa
soluksuz ve boşluksuz
karıştığım gibi
30.07.24
Yorumlar
Yorum Gönder