Çukurun İçinde Pek Rahat

Karakterimiz dibi görünmeyen bir çukurla karşılaştığında, yorucu bir tümseği aşalı çok olmamıştı. Düz bir yolda yürümenin keyfini çıkarıyordu. Zihninde, inanır mısınız, tek bir düşünce yoktu. Fakat bu çukur şimdi yeni bir ışık yaktı zihninde. Durup düşünmesi gerekiyor. Yanından geçip gidebilir. Önünde bağdaş kurup oturabilir. En mühimi, içine doğrudan atlayabilir. Bu seçeneklerin hepsi şimdilik, uzunca düşünüp karar vermesi gereken bir dizi belirleyici.


Bu zihin ışığı çok kısa süre parladı çünkü karakterimiz şu an bu çukurda. İçine doğru kendini hızla fırlattığında elleri ve kolları yara bere içinde kaldı. Dizleri kanıyor. Yukarı bakıyor ve tek bir ışık parçası görünmüyor. Biz onun gülümsemesini seçebiliyoruz. Seçiyoruz çünkü artık onu tanıyoruz. Öyküye başladığımız andan itibaren, onun için bu çukura atlayacak olmaktan başka bir seçenek olmadığını da biliyorduk. Yine de bir seçenek yanılgısı sunmak bizi tatmin etti. Bize kızmayın, o da hoşlanıyor böyle illüzyonlardan. Ona eninde sonunda seçeceği bir yol ve yanında belirli seçenekler vermeniz, onun için sayısız yanılgı mutluluklarından bir tanesi. 


Evet, karakterimizden oldukça alçakta bir özne gibi bahsediyoruz. Bu konuda bizi bağışlayın fakat doğrusunu söylemek gerekirse onun neden bu denli yerin dibinde olduğuna dair su götürmez gerçeklerimiz var. Tekrarlı biçimde böylesi kara korkunç çukurlara onu sürükleyen biz değiliz efendim! O da bu seçimlerin cezasını elbet çekecek. Onu küçümseyecek, yeri gelecek çarpık şekilde betimleyeceğiz siz değerli okuyuculara. Görüyorum ki acıyorsunuz ona. Belki bize sinirlenerek okuyorsunuz ama karakterimiz önünüzde dikilse, bir tane de siz tükürürdünüz suratına. Hatta dayanamaz bir tane tokat atardınız. Evet, böyledir bu. Dayanamazsınız onun çarpık ve kanlar içindeki arsız gülümsemesine. "Neden ölmüyor, neden kendini öldürmüyor, korkunç!" dersiniz. 


İşte karakterimizin en görkemli, en mide buran özelliklerinden: Yıllarca bir çukurda, ölecek gibi yaşar ve ölemez. Şimdi siz söyleyin bakalım: onu böylesi bir ışıksızlık içinde, bir de havasız bırakıp boğmak... Ne büyük bir zevk olurdu değil mi!


02.06.25

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Silah, Bir Ölüm, Bir Keskin Ağrı

Üç el silah ateşlendi gecenin içinde. Düşünceyi kesintiye uğratan ve sonra da akışını değiştiren bu mermiler nereden gelir, nereye gider? Şimdi bir silah, bir ölüm, bir keskin ağrı, bir siyahlık düşünülür oldu. Yine de, öncesinde de düşünüyorduk elbet. Kıyısında köşesinde dolanıyor, eğilip suyunu içiyor, gölgesinde dinleniyorduk. Tüm bu kavramların. Biz yine de ateşlenen silaha suç atacağız, suçlanacağız. Biz eninde sonunda. Suç olacağız. Utancın gölgesinde dinlenirken herkes. Biz gözleri yatırıp ıraklara. Pek uzun zamandır arzuladığımız. Büyülü bitimi BEKLEYECEĞİZ. 11.06.25
Devamı

Bozgun

Bir bozgundan çıkmışsınız Eliniz yüzünüz felaket  Baştan aşağı kıyamet gördükleriniz Tanıklıklarınız yalandan ibaret Kör kuyularda Yusufsunuz İz sürücüsünüz topalsınız Gözleriniz pek iyi görüyor bir karanlığa yerleşmişsiniz Siz bir koca çelişkisiniz Yazarsınız romantik yaftası yemişsiniz Şairsiniz toplumcu etiketi sırtınızda  Üzerinizde koca koca yazılar Siz bir ışıklı reklam panosu olmuşsunuz Solcusunuz ütopyacı demişler arkanızdan Kulağınıza geliyor elleriniz titriyormuş Bir giyim olup çıkarmışsınız sokaklara Komik bir tipleme olup dönermişsiniz eve Tüm kentte yayılıyor isminiz Kentliler ellerini ovuşturarak bekliyor Önce büyük bir suçlulukla taşıyacakları Sonra güle oynaya gömecekleri tabutunuzu 07.01.25
Devamı

Anagram

Başını ellerinin arasına almış, odada dolanıyor. Oradan oraya gidiyor, masanın üstündeki sayfaları karıştırıyor, büyük bir sıkıntıyla iç çekip yerine bırakıyor. Ona öyle geliyor ki, odası erimekte.  Saat 6'da, olur anlaştık. Evi bulurum bir şekilde, geleli çok olmadı ya, sen unutuyorsun asıl. Hayır, suçlayıcı konuşmuyordum özür dilerim. Biliyorum, biliyorum. Aramızda duygusal anlamda hiçbir şey olmayacak, defalarca söylemene gerek yok.  Geçen kış yazdığı şiirin yer aldığı bir sayfayı alıyor eline. Hızlıca kelimelere göz gezdiriyor. Midesi bulanıyor. Şiirin nelerden bahsettiğini bilmiyor, gözü salt kelimelerde. Yoldayım evet. Ne? Hayır onu giymedim. Üzgünüm.  Pencere kenarına gidiyor. Cebinden çakmağı çıkarmaya çalışırken yere düşürüyor. Zihni allak bullak sigara yakıyor. Utanç içinde kelimeleri düşünüyor. Yazılarda, öykülerde, şiirlerde gözü dönmüş biçimde kullandığı kelimeler gözünün önünden akıyor. Sorun değil, benim de çok vaktim yok zaten. Ben de seni özledim. Bir sig...
Devamı